• Rob van Veen

Column hollen of stilstaan

De jeugd van tegenwoordig. Generatie op generatie komt vroeg of laat met deze kreet. De jeugd van tegenwoordig en dan meestal vanuit het negatieve.

Waarom? Deden onze ouders het dan zoveel beter dan wij of nog een stapje dichterbij, doen onze kinderen het slechter dan wij?

Hier even over nadenken is toch wel het minste wat wij kunnen doen voor de generaties die na ons gekomen zijn?

Ik heb het geluk gehad om samen met Lia kinderen te mogen krijgen. En wat ben ik trots op Manon en Thom! Trots dat ik hun vader mag zijn. Hoe zij hun leven leiden. Werk, relaties, kinderen en alles wat daar bijkomt. Altijd klaar staan om anderen een stapje verder te helpen.

Natuurlijk realiseer ik me dat waar je geboren bent, in welke gezinssituatie, in armoede of in (relatieve) welvaart, een belangrijke rol speelt bij ieders ontwikkeling. En toch ben ik van mening dat alles begint bij de opvoeding. Een kind heeft toch voorbeelden nodig? Van ouders, maar ook van de omgeving, zoals familie, onderwijzers en bijvoorbeeld begeleiders bij de sportvereniging.

De 4 mei discussie over het wel of niet herdenken van hen die voor onze vrijheid gestorven zijn bracht mij tot deze column. Of we dit nu nog steeds moeten doen? De argumenten dat het zolang geleden is en dat het kinderen niet zoveel meer zegt, maakt mij boos.

Precies dit mensen, ook dit is opvoeden. Kinderen vertellen hoe het was, hoe het heeft kunnen gebeuren en samen een manier zien te vinden dat het nooit meer zal gebeuren. Het zijn niet de kinderen die hier laconiek mee omgaan, het zijn hun voorbeelden. Wij dus!

Ik heb veel kinderen van dichtbij zien opgroeien. Naast mijn eigen kinderen natuurlijk ook de kinderen van familie en vrienden en al die kinderen in mijn tijd als jeugdvoorzitter bij voetbalvereniging GVV.

Kinderen die het soms lastig hadden. Of gewoon puber waren. Kinderen die een voorbeeld nodig hadden. Iemand die echt naar ze luisterde, ze serieus nam, voor ze op kwam ook al hadden ze domme dingen gedaan, maar ook iemand die een grens trok.

Nogmaals, kom bij niet aan met die negatieve insteek van 'de jeugd van tegenwoordig', maar kijk eens wat zij op hun bordje hebben.

Mijn jeugd zag er ondanks het vroegtijdig overlijden van mijn vader een stuk overzichtelijker uit. Kinderen van tegenwoordig moeten zoveel. Leven in een wereld dat op hol geslagen lijkt te zijn. Zeg gewoon eens dat je trots op ze bent. En ja, natuurlijk moeten ze heel veel leren. Van hun voorbeelden, van ons dus. En ik ben blij dat ik van veel jongeren kan leren.

En af en toe, zoals op 4 mei, samen even echt stilstaan, om daarna weer verder te hollen omdat de wereld dat van ze vraagt.

Rob van Veen