• Rob van Veen

Doorgaan

Nee, ik bedoel zeker niet dat de coalitiepartijen Dorpsbelangen en de SGP samen door moeten gaan. Daarover later zeker meer!

Doorgaan, hoe vaak ik dit gehoord heb de afgelopen bijna 1 ½ jaar. Ik kon er vaak niets mee. Doorgaan? Waarom?

Nee beste mensen, dit gaat geen zware column worden, dit wordt een column over het leven, van moeten doorgaan naar willen doorgaan.

Iedereen die een rouwproces heeft meegemaakt, weet wat ik bedoel. Van de woorden van de arts die ons de afschuwelijke boodschap kwam vertellen naar nu. Ik kon me toen niet voorstellen dat ik ooit weer plezier in het leven zou krijgen. En toch lijkt het langzaam maar zeker te gebeuren.

Inmiddels ben ik alweer 4 ½ maand bezig met mijn opleiding tot persoonlijke coach. Mijn ding! Ik kan daar echt van genieten, heerlijke opleiding en daar een aantal superfijne mensen leren kennen.

Ik durf weer te genieten, natuurlijk van mijn gezin, mijn opleiding, mijn vrienden en van 'mijn' Cultureel Café.

En heel voorzichtig raak ik de schaamte kwijt als ik me probeer voor te stellen dat er misschien weer een nieuw maatje in mijn leven zou kunnen komen. Schaamte is een raar woord in deze, maar ik weet even geen betere.

Over genieten gesproken. Afgelopen zaterdag was de 10e editie van GoWheels. Wat een geweldig spektakel was dat. Een recordaantal deelnemende auto's, een recordbedrag voor de 3 uitgekozen goede doelen, een heerlijk parcours en een geweldige catering.

Super, maar waar ik echt blij van word zijn echte mensen. Ik ga er een paar noemen. Zomaar een greep!

Elske Jacobs van GoWheels. Wat een terechte trots en emotie zag ik bij haar. Zoveel werk dat resulteerde in zoiets moois. Voor anderen! Haar tranen doen mij iets. Cees Veldhuizen, de voorzitter van GoWheels. Een prachtvent. Geen blabla, maar gewoon doen, presteren en terecht trots zijn. Mijn maatje Arthur met wie ik voor de tweede keer op rij mee reed. Ook hij heeft veel meegemaakt en wat is het fijn om mensen om je heen te hebben die gewoon zeggen dat ze van je houden. Rene 'Rézo' van Zoelen, een uniek mens, grote mond en klein hartje. Altijd klaar staan voor een ander. Heerlijk, ik houd van dit soort mensen.

En laat ik al die korte ontmoetingen niet vergeten. Die mevrouw die mij op het hart drukt dat ik me de mond niet moet laten snoeren. Mevrouw, wees gerust! Dan dat gezellige gesprek met 'Tante Nan Koekepan'. Wat een leuk mens. Kim Elgersma die ik 'kende' van Facebook, maar nu dan echt ontmoet heb. Wat een toffe meid is dat.

Genieten zit voor mij in de mensen die je in je leven tegenkomt. Die om je heen staan als je ze nodig hebt en die met je proosten als dat kan.

Ik ken veel van dit soort mensen. Ik ben dan ook een zeer bevoorrecht mens.

Doorgaan heeft gelukkig weer de vorm van willen doorgaan aangenomen.

Rob van Veen