Overheidsbetutteling

Alles is slecht voor je. Als je althans de overheid mag geloven. Roken, drinken, suiker, vlees eten, stress, vloeken, second love, energiedrankjes. En nou zal het meeste best kloppen. Maar ik vind het zo betuttelend. Mag ik misschien zelf bepalen wat ik eet en drink en hoe ik mijn leven leef? Hierop heeft het overheidsbeleid helaas grote invloed. Als voorbeeld: ik had tien jaar geleden niet kunnen denken dat het antirookbeleid zo ver zou zijn doorgevoerd. Rookvrije cafés, rookvrije werkplekken, schaarse rokers die als paria's onder een afdakje staan weggedoken. Ik ken ook echt veel minder mensen die roken. Toegeven: er zitten best voordelen aan. In de trein in een rokerscoupé zitten was gewoon goor en je kunt nu een kroeg in lopen zonder per ommegaande je haar te willen wassen. Ik had ooit een werkplek met zware shagrokers die me vroegen of ik last had van hun gepaf. ,,Nee hoor, geen probleem." Ik was nog jong en wilde geen spelbreker zijn, maar ik kwam wel stinkend thuis.

Sinds een paar maanden merk ik dat er iets anders is waar de overheidspijlen op worden gericht: alcohol. Klaar met het antirookbeleid, door naar de volgende fase. Ik kom ineens tijdschriftartikelen tegen over "dry january" (een maand lang niet drinken na al het gezuip in december), stukken met BN'ers die jubelend vertellen hoe blij ze zijn dat ze gestopt zijn met drinken. Verhalen over dat alcohol eigenlijk als harddrug moet worden aangemerkt, maar dat het daarvoor te sociaal geaccepteerd is. Ik lees nergens meer blije mededelingen dat één glas wijn per dag goed is voor de doorbloeding, of een borrel goed werkt tegen de keelpijn of koude tenen, maar juist berichtjes dat je van alcohol ernstige ziektes kunt krijgen. Het duikt ineens in alle media op, van Viva tot Volkskrant. Uiteraard is veel drinken niet goed. Maar kom op! Een borreltje per dag, of een paar biertjes in de week? Vooruit, misschien nog wat meer als er visite is, of in de kroeg. Is dat zo erg? Van roken heeft de omgeving ook last, dat heeft dus een veel bredere invloed op de maatschappij. Dat vind ik met alcohol toch anders liggen. Tenzij je je ontzettend liederlijk gaat gedragen, na een glaasje wijn.

Voorlichting vind ik uiteraard prima. Vooral aan jongeren. Leer ze maat te houden, maak de effecten duidelijk. En alcohol en verkeer gaan absoluut niet samen, dus vooral doorgaan met dat BOB-gebeuren. Maar waar stopt de invloed van de staat? Moet ik over 10 jaar mijn whisky naast de zielige rokers onder een afdakje gaan staan drinken? Zijn er dan geen cafés meer? Mag er nog maar één wijntje per persoon bij het diner worden genuttigd? Moeten we allemaal dezelfde sobere slanke betrouwbare niet-rokende en niet-drinkende modelburgers worden? Ik vind dat de overheid er wel vanuit mag gaan dat de meeste mensen in staat zijn om hun eigen beslissingen te nemen. En nee, dat is misschien niet altijd de meest verstandige beslissing. Maar waar is de lol in altijd het juiste doen? En lol in je leven is ook heel belangrijk voor je gezondheid!

Martine Eerelman-Hanselman