• A. Hanselman

Wie ben je?

Stel, je moet jezelf voorstellen aan mensen die je nooit eerder gezien hebt. Dan hangt het waarschijnlijk af van de plaats en de situatie wat je vertelt. Als je op je werk een nieuw overleg hebt, zal je na je naam vaak direct je functie en je werkzaamheden noemen. Op de ouderavond op school vertel je als een van de eerste dingen dat je de vader of moeder van die en die bent. Bij een ontmoeting met iemand op een verjaardagsfeest kun je meer kanten op. Je vertelt misschien waarvan je de gastheer of -vrouw kent. Heb je een gezamenlijke hobby, kom je uit dezelfde plaats, ben je familie, heb je bij elkaar in de klas gezeten? Kenmerkend bij het voorstellen is dat je niet alleen bedenkt wat er belangrijk is voor de situatie, maar vooral voor jou. Waardoor wordt je identiteit gevormd? Dat zijn meestal vele factoren. Speelt je plek in een gezin of relatie mee, je woon- of geboorteplaats? Je werk of juist je bezigheden daarbuiten? Heb je een specifieke hobby (of zo je wilt passie) die jou kenmerkt? Stel je jezelf voor als Spartaan, paardenmeisje, vogelaar, raadslid, schilder, columnist? Wie ben je?

Identiteit is ook meer dan jijzelf. Vrijwel iedereen wil onderdeel uitmaken van een groter geheel. Voel je je betrokken bij een politieke partij of andere belangengroep? Ben je fanatiek fan van een band of een sportclub? Ga je los als Oranje voetbalt? Voel je je Betuwnaar, Nederlander, Europeaan, wereldburger?

Niet alleen de dingen die je zegt en doet, maar ook je uiterlijk is uiteraard onderdeel van je identiteit. Als je iemand ziet, ook op een foto, heb je al een indruk van die persoon. Bij een man in een pak heb je een ander idee dan een met een paarse hanenkam of een woeste baard. Je kunt daar natuurlijk volkomen naast zitten. Maar door je uiterlijk kun je wel laten zien dat je bij een bepaalde groep hoort. Door een bepaald kledingmerk te dragen, een shirt van een band of studentenvereniging. Of je toont juist dat je je afzet. Zo dragen steeds meer mannen opvallende schoenen. Felle kleuren, een bijzondere print. Waardoor het al bijna niet meer opvalt. Wat wel jammer is, want ik hou wel van mensen die net wat anders durven te zijn. Zo'n eerste indruk kan zelfs bij een telefoongesprek al plaatsvinden. Laatst op het werk hadden een collega en ik, los van elkaar, bij iemand die een paar keer belde het idee dat het een jonge blonde lange man zou zijn met krullend haar. Het bleek een kleine man met kort donker haar. Alleen op basis van een stem, creëer je kennelijk onbewust al een beeld van iemand.

Ik ben vrouw, moeder, dochter, vriendin, collega, vrijwilliger, een langharige cultuur-, pubquiz- en whiskyliefhebber uit Geldermalsen. Als ik je nu zou vragen wie jij bent, hoe zou jij jezelf dan voorstellen?

Martine Eerelman-Hanselman