Heimwee

Heeft u dat ook weleens, dat je herinneringen je terugvoeren naar ooit? Of sterker nog, dat je de geschiedenis mooier maakt dan het in werkelijkheid was?

Ik had dat vorige week. Lia en ik maakten een heerlijke wandeling over 't Rot. Zonder heel veel fantasie waande ik me jaren terug. In een tijd dat ik hier nog niet eens woonde.

Wij liepen door de straatjes, hadden hier en daar een praatje en bedachten er spontaan een aantal winkeltjes en kleine bedrijfjes bij. Gewoon op 't Rot. Een dorp op zich. Waar mensen zorg hebben voor elkaar. Elkaar de wereld gunnen. Dat doen een positief en nostalgisch karakter, prachtig weer en een zekere leeftijd dus met een mens.

Of is het de hang naar een recenter verleden? Het afgelopen half jaar lijkt Geldermalsen veranderd te hebben. Er is een bepaalde scherpte die er daarvoor niet was. Kritisch, ja dat waren wij al veel langer, maar dit voelt als felle boosheid. Wij zijn een beetje dat aardige en naïeve dorp kwijtgeraakt.

Al wandelend over 't Rot en het dus in gedachten mooier makend dan het ooit is geweest, kwam bij mij het besef dat ook ik daar iets aan kan doen. Als columnist draag ik bewust of onbewust bij aan de sfeer in onze gemeente. Onlangs drukte iemand mij op het hart dat ik als 'opiniemaker' een verantwoordelijkheid heb. Natuurlijk vindt niet iedereen het leuk als alles wat er op het gemeentehuis gebeurt of juist niet gebeurt steeds maar weer opgeschreven wordt. Wees gerust, kritisch zal ik blijven en niet iedereen zal mij altijd een aardig vent vinden. Wat ik wel ga doen, is over al het moois wat ons gegeven is en waar wij hard voor gewerkt hebben, nog nadrukkelijker schrijven.

Laat ik deze keer de beeldvormende raad in de Pluk noemen. Veel dorpsgenoten waren daar vorige week om onze gemeenteraad, onze volksvertegenwoordigers, te laten horen wat wij belangrijk vinden als het gaat over cultuur en erfgoed in relatie tot Geldermalsen. Wat een positieve avond is dit geworden! Mooie ideeën zijn de raadsleden meegegeven. Een cadeau van burgers aan politiek. Het is nu aan de politiek om het cadeau uit te pakken en er iets moois mee te doen. Natuurlijk ben ik er dan weer om te kijken hoe ze dat doen, want dat gevoel van heimwee naar een verbindende samenleving voelde erg prettig.

Alles staat of valt natuurlijk met het lerend vermogen van ons allen, inwoners én bestuurders.

Rob van Veen