• Bovenste rij 3e van links Renco, 5e van links bovenste rij Danny en voorste rij helemaal rechts Dennis.

    GVV
  • ISAF

Bijzondere dorpsgenoten: Brothers in Arms bij GVV

Ik had beloofd dat mijn eerste artikel voor deze serie over veteranen zou gaan. Door tussenkomst van een vriend bij voetbalclub GVV kwam ik in contact met drie leeftijdsgenoten die op uitzending zijn geweest en dus veteraan zijn. Twee van hen zijn nog steeds actief militair waarvan eentje zelfs op het punt staat opnieuw voor drieënhalve maand op missie te gaan naar Irak.

door Jeroen Wijngaard

Militairen zijn wat mij betreft een niet te onderschatten factor in onze samenleving. De vaak jonge mannen en vrouwen worden na een bijzondere opleiding regelmatig namens hun land naar alle uithoeken van de wereld gestuurd en in veel gevallen is hun werk niet zonder gevaar. Militair worden is een bewuste maar soms ook impulsieve keuze van jonge jongens en meiden die na hun school een avontuurlijk beroep zoeken of al van jongs af aan weten dat ze militair wilde worden.

De drie jonge dorpsgenoten die ik op een mooie zomeravond ontmoet op het terras bij Echica maakten ook de keuze om militair te worden. Niet lang na hun opleiding werden ook zij namens Nederland naar de andere kant van de wereld gestuurd.

Militairen praten niet graag over hun werk. Dat is geen arrogantie of geheimzinnigheid maar gewoon de heersende cultuur binnen de defensieorganisatie. Geen woorden maar daden, professioneel tot op het bot en loyaal aan hun werkgever Defensie. Voor mij maakten ze die warme avond in juni gelukkig een uitzondering om hun bijzondere verhaal met mij te delen.

ONBEZORGDE JEUGD In de periode 1997/1998 toen Danny, Dennis en Renco*, alle drie 6 à 7 jaar oud waren, meldden zij zich net zoals zoveel jongens van die leeftijd aan bij de lokale voetbalclub. In hun geval werd het GVV, de voetbalclub uit Geldermalsen waar ze in hetzelfde team begonnen en gezamenlijk de jeugdelftallen doorliepen. Vervolgens gingen ze naar dezelfde school en gingen ze samen stappen in de weekenden. Een onbezorgde jeugd in Geldermalsen met GVV als vaste basis. Het was puur toeval dat ze na hun schoolperiode ook het zelfde beroep kozen. Alle drie wilden ze namelijk militair worden.

Na de standaard voorlichtingen en keuringen kwamen ze bij diverse eenheden van de Koninklijke Landmacht terecht. Danny bij de genie, Dennis bij de technische dienst en Renco bij de infanterie. Binnen het leger scheidden dus de wegen maar ze hadden nog steeds de voetbalclub als vaste basis in de weekenden. Tijdens gezamenlijke oefeningen in Duitsland trokken ze weer samen op en stalkten ze de clubiconen van GVV met nachtelijke telefoontjes om achter de voetbaluitslagen van het team te komen. Geldermalsen en GVV als thuisbasis maar de wereld aan je voeten als militair.

URUZGAN In het voorjaar van 2008 toen de overstap naar de seniorenelftallen in de planning stond moesten ze met hun eenheden op uitzending. Nederland nam op dat moment deel aan de ISAF (International Security Assistance Force) in Afghanistan en zou in de periode 2006 tot 2010 onder andere in de Afghaanse provincie Uruzgan een grote rol spelen met de zogenoemde Task Force Uruzgan. Een missie volgens het Nederlandse 3D-concept: Development, Diplomacy en Defence waarbij Nederland de provincie er weer bovenop moest helpen gericht op wederopbouw en ontwikkeling. Danny, Dennis en Renco waren met hun eenheden aan de beurt om naar Uruzgan te vertrekken als onderdeel van de 1400 man tellende Task Force.

Danny zou een grote rol gaan spelen bij het verkennen van routes en het bomvrij houden ervan. Zogenaamde IED's ofwel bermbommen vormden een groot gevaar voor de Nederlandse patrouilles. Dennis zou zorgen voor de technische ondersteuning en onderhoud aan het materieel op diverse locaties. Danny en Dennis werden geplaatst op Camp Hadrian in Deh Rahwood. Renco, die bij een infanterie-eenheid zat, werd gelegerd op Kamp Holland in Tarin Kowt. Het voetbal speelde nog steeds een belangrijke rol, GVV was moeilijk te volgen maar vanuit een vooruitgeschoven post in vijandelijk gebied volgden Dennis en Danny samen live via Radio 1 de Eredivisie en met name de wedstrijden van Ajax en Feyenoord.

ZILVEREN ERESPELD Ik ben zelf namens de Marechaussee uitgezonden geweest naar Kabul, Afghanistan maar ben een aantal keer tijdens verplaatsingen in Uruzgan geweest. Ik weet wat je deze jongens wel of niet kan vragen maar sommige onderwerpen zijn onvermijdelijk. Het was geen gewone missie daar in Afghanistan, het concept van wederopbouw was goed maar soms lastig uit te voeren. Er was veel tegenstand van de Taliban en andere vijandige strijdgroepen in de provincie Uruzgan waardoor er vaker gevochten moest worden dan eigenlijk de bedoeling was. Dit was ook voor de achterblijvers duidelijk, de vrienden en familie thuis waren zich bewust van de gevaren in Afghanistan op dat moment.

Tijdens een gezamenlijk afscheidsfeest waarbij ook veel GVV'ers hun voetbalvrienden succes zouden wensen, kregen ze namens de voetbalclub de zilveren erespeld uitgereikt, een bijzonder gebaar van het bestuur om hun waardering voor de drie jongemannen uit te spreken. De speld die normaal weggelegd is voor vele jaren lidmaatschap of bijzonder inzet voor de club werd nu gegeven aan deze jonge twintigers die onder bijzondere omstandigheden hun werk zouden gaan uitvoeren aan de andere kant van de wereld.

BERMBOM Hoe gevaarlijk het daadwerkelijk zou zijn, werd op een afschuwelijke manier duidelijk op 7 september 2008 toen tijdens hun missie de 21-jarige soldaat Jos ten Brinke met zijn voertuig op een bermbom reed en sneuvelde en vijf anderen gewond raakten. De slachtoffers maakten deel uit van dezelfde eenheid en de drie GVV'ers maken het allemaal van dichtbij mee.

Ze geven toe dat dit iets met ze gedaan heeft; maar ze waren jong, pas na meer ervaring sloop er angst in. Tijdens het gesprek vragen ze elkaar of ze bang waren, maar dat waren ze niet. Ze hadden ervoor gekozen om militair te worden, het is een onderdeel van hun beroep. Ze trainen eindeloos de drills die ze moeten uitvoeren tijdens vuurcontact of bij het aantreffen van een bermbom. Pas als je het allemaal hebt meegemaakt, komt er misschien iets van angst omdat je weet wat er kan gebeuren; maar er ontstaat ook nieuwsgierigheid en de drang naar meer, naar nog een missie. Dennis heeft inmiddels Defensie verlaten en werkt als elektrotechnicus, Danny en Renco zijn nog militair en zijn druk bezig om hun carrière binnen Defensie voort te zetten. Militair zijn en voetballen blijft lastig maar ze blijven het doen, ze komen altijd weer thuis bij GVV.

*volledig namen zijn weggelaten in verband met werkzaamheden binnen Defensie.