• Foto: BDUmedia

Ingezonden: Een dorpsvlag halfstok

Afgelopen week ben ik vergeten mijn bijdrage voor 'Raadspraat' in te dienen. Meestal gaat deze rubriek over de gemeentelijke politiek, waarin je als volksvertegenwoordiger actief bent. Ik was het vergeten, en eigenlijk wil ik het daar ook helemaal niet over hebben op dit moment. Het dorp waar ik in geboren, getogen en woonachtig ben, is de afgelopen weken namelijk zwaar getroffen. Getroffen door een tweetal gebeurtenissen die een enorme impact hebben op de leefgemeenschap. De dorpsvlag hing afgelopen woensdag massaal halfstok, het verdriet is immens.

Zoals hoogstwaarschijnlijk bijna niemand ontgaan is, werd dominee Ebi Wassenaar drie weken geleden zwaar mishandeld. Ebi, wij mogen haar bij voornaam noemen, is sinds haar komst een belangrijk moederfiguur in Rhenoy. Los van het geloof staat zij altijd voor iedereen open en legt zij graag verbinding. In moeilijke tijden is zij er voor iedereen die daar ontvankelijk voor is en ook bij de vele dorpsactiviteiten is zij nagenoeg altijd aanwezig. Een verschrikkelijk lief, betrokken en zorgzaam mens, betekenisvol voor vele inwoners. En dan gebeurt dit, de wereld stond stil… Op dit moment is nog steeds onduidelijk wat er precies gebeurd is, hoe het herstel verder zal verlopen en wie er hiervoor verantwoordelijk is. Wat wel duidelijk is, is dat dit vele inwoners van Rhenoy diep raakt. Een gevoel van onmacht, inbreuk op de onbevangenheid, vrijheid en sociale cohesie in het dorp, en een gevoel van angst. Het enige wat je als 'volksvertegenwoordiger' op zo'n moment kunt doen is kracht bijeenrapen en als een verbinder tussen de vrijwilligersorganisaties in het dorp een samenzijn organiseren, om emoties te delen, de leefgemeenschap over een drempel te helpen naar de toekomst en bovenal steun te betuigen aan Ebi en haar dierbaren. De bijeenkomst was fijn, maar nog geen vijf dagen later kreeg het dorp een volgende klap te verwerken. Boyd van Bruggen, een van de jongeren in Rhenoy die erg actief is in het verenigingsleven, verongelukte op 27-jarige leeftijd. Boyd is van jongs af aan betrokken bij Stichting Wielerronde Rhenoy en nam als vertegenwoordiger namens de jongeren ook deel aan de werkgroep Dorpsplan Rhenoy. Op beide fronten heb ik met hem mogen samenwerken. Met veel passie en trots zette hij zich in voor ons dorp. Boyd was net als Ebi een 'allemansvriend'. Hij maakte graag met iedereen een praatje en als je een beroep op hem deed, privé of beroepsmatig, stond hij vrijwel altijd direct voor je klaar. Voor zijn afscheidsdienst was het dorpshuis in Rhenoy te klein en de rouwstoet twee straten lang. De Rhenoyse vlag hing halfstok, het verdriet is immens.

Wat kun je nu nog doen? Bij dit soort gebeurtenissen kunnen mensen enorm 'verkrampen', en zijn er gevoelens die alle kanten op schieten. Hoe moeilijk het ook is, juist nu moet er geknokt worden. Verenigingsleven en alle inwoners tezamen richting een nieuwe toekomst van onbevangenheid, vrijheid en een blijvende krachtige sociale cohesie, juist ook voor alle kinderen. Maar bovenal voor de getroffenen en hun dierbaren. Het dorp leeft massaal met jullie mee, heel veel sterkte!

Rutger van Stappershoef

Raadslid