• Foto: BDUmedia

INGEZONDEN: Miranda

Een bericht in de vorige uitgave van het Nieuwblad Geldermalsen verraste mij. Zoals we konden lezen, is onze burgemeester voorgedragen voor een nieuwe opdracht elders in het land.

Omdat dit in die kringen betekent dat feitelijke benoeming dan slechts een formaliteit is, vertrekt zij al in december.

Vertrekken is gezien de snelheid van handelen mogelijk te zacht uitgedrukt. Wegrennen past beter.

Wij zullen lang aan haar blijven denken gezien de ongekende, ook zelf gememoreerde hoogtepunten tijdens haar carrière in Geldermalsen.

Een Pluk, waarvan de locatie tot op de dag van vandaag op zijn minst creatief genoemd mag worden en nog vaak onderwerp van gesprek is. Maar ook de vele bezoeken aan jubilarissen kunnen inderdaad niet onvermeld blijven, terwijl ik meen ook regelmatig foto's te hebben gezien met de loco, die deze sociale verplichting had overgenomen. Ondanks dat een prestatie van formaat.

Met zulke hoogtepunten is het lastig er daar nog én aan toe te voegen. Of het zou het onlangs opgerichte kunstwerk in het Westelijk gebied moeten zijn dat er alleen zou komen als er onvoldoende draagvlak bij de burgers zou zijn en bovendien alleen als van te voren vast zou staan dat het slechts financieel haalbaar zou zijn tot het moment van faillissement. Afgelopen maandag werd een eerste excursie georganiseerd en werden geïnteresseerden uitgebreid rondgeleid om kennis te nemen van een uiterst modern staaltje bouwkunst, waarbij uit pure kunstzinnigheid de wanden en het dak werden weggelaten. Misschien bedoelde zij hiermee haar derde hoogtepunt: een leefbaarheidsinitiatief van de koude grond.

Uiteraard wensen de burgers van Geldermalsen mevrouw De Vries heel veel succes in Etten-Leur, waarbij zij alleen al op demografische gronden mag verwachten nóg meer jubilarissen te mogen gaan feliciteren. Bij voorbaat een hoogtepunt dat niemand haar kan afnemen.

Christophe Thole

Rumpt