• Rob van Veen

Dilemma

Vorige week dinsdag, onderweg naar de gemeenteraad, was mijn insteek om daar inspiratie op te doen voor deze column. Dit is per slot van rekening een politiek beschouwende column van iemand die denkt dat hij het 'vanaf de wal' allemaal wel beter weet. Met een knipoog natuurlijk.

Ik kan jullie melden dat de raadsvergadering van een dusdanig niveau was dat het eigenlijk geen column waard is. Een hiep hiep hoera sheet met allemaal mooie financiële cijfers, maar politieke vragen waren niet gewenst. Nee stel je voor zeg.

Wim Timmermans van de PvdA trok zich daar gelukkig weinig van aan en maakte zich in mijn ogen terecht zorgen over het overschot van ruim 1,5 miljoen op het dossier WMO jeugdzorg. Daar waar bijvoorbeeld Tiel zwaar tekortkomt, houdt Geldermalsen 'zomaar' heel veel geld over. Nu gaat dat geld straks naar de algemene reserve. Waarom niet reserveren voor het bestemde doel? Wellicht is het de komende jaren wel hard nodig?

Of is het om volgend jaar te kunnen melden dat dit college en deze coalitie het zo verschrikkelijk goed hebben gedaan? Ik ben bang van wel! Positief opgeklopte verhalen komen altijd naar buiten na een 'regeerperiode'.

Weet je wat, ik zal jullie daar t.z.t. wel over berichten.

De meest opvallende opmerking kwam van de voorzitter van de raad toen zij wethouder Wiendels een compliment maakte met zijn nieuwe kostuum. Eerlijk is eerlijk Niko, het is een prachtig pak, maar deze opmerking gaf het niveau van de vergadering m.i. wel heel duidelijk weer.

De gemeente Geldermalsen loopt duidelijk op haar eind en langzaam zullen wij onzichtbaar opgaan in de nieuwe gemeente 'West Betuwe'. Inderdaad zonder streepje en zeer waarschijnlijk ook zonder overkoepelende visie.

Terug naar mijn dilemma.

Vorige week mocht ik bij de doktersassistente bloed laten prikken. Tijdens deze voor haar routineklus vroeg ze 'jij schrijft toch die mooie stukjes in de krant?' Euh, ja. Dankjewel! Juist die heel persoonlijke columns hebben zoveel mooie gesprekken opgeleverd. Echt heel fijn en zeer waardevol voor mij. Als je dan te horen krijgt dat juist mijn persoonlijke columns zoveel meer impact hebben dan de politieke, ga je toch even nadenken.

Maar om nu te stoppen met mijn politieke columns geeft geen comfortabel gevoel. Wie legt dan straks, als de laatste politiek verslaggeefster, Sophie van Hogendorp stopt, de vinger op de zere plek?

Politici zijn net kinderen, ze blijven aandacht vragen hebben en een beetje sturing nodig.

Ik ga dus voor de afwisseling van persoonlijk en politiek. Nu maar hopen dat eindredacteur Louis van 'de Koetjong' achter mijn beslissing staat, maar dat is aan hem.

Mijn dilemma is met deze column in ieder geval opgelost.

Rob van Veen