• A. Hanselman

Dorpse verzuiling

Vorige week had ik ineens twee gesprekken over verzuiling. Met verschillende mensen. Er zijn ook maanden dat dit onderwerp totaal niet aan de orde komt, dus dat viel me wel op. Verzuiling, u weet wel, de opdeling van de maatschappij op grond van geloofsovertuiging of maatschappelijke opvattingen. Alles was verdeeld: politiek, onderwijs, gezondheidszorg, media, sport. De verzuiling is minder geworden of verdwenen, is de gangbare mening. De invloed van de kerk is kleiner en de meeste mensen stemmen niet meer automatisch wat hun ouders stemden. Dit is volgens mij ook een van de oorzaken van de opkomst van kleinere, lokaal gerichte politieke partijen.

Maar als ik hier om me heen kijk, vraag ik me af; is die verzuiling wel minder? Of is hij alleen op sommige vlakken minder zichtbaar geworden? De kerk speelt in deze regio nog steeds een grote rol. Binnen de gemeente Geldermalsen zie ik verder een harde grens, getrokken door de A2. Ook is er een soort verzuiling die gevormd wordt door de dorpen. Elk dorp heeft zijn eigen sfeer, zijn eigen clubs, eigen activiteiten. De dorpsgrens hiervoor oversteken is kennelijk een behoorlijke onderneming. Ik merk dat zelf ook. Er gebeuren soms ontzettend leuke dingen in de andere dorpen in de gemeente, maar ik ga er niet heen. Ik voel me niet echt aangesproken. Best vreemd. Pas als ik er iemand ken, zou ik in een ander dorp bij een activiteit aansluiten. Terwijl de fysieke afstand geen probleem is, ik ga regelmatig bijvoorbeeld naar concerten in Utrecht, Tilburg, Rotterdam.

Gelukkig heb je dan nog de toevallige ontmoeting. Daar ben ik dol op. Toen we een hele tijd geleden een stuk gingen fietsen, kwamen we eerst in een mooie speeltuin terecht en later toevallig bij een jaarmarkt. Leuke mensen; lekkere hapjes, leuke spullen. Even stoppen bij een terras onderweg met auto of fiets gaat ook prima, en wandelen in andere delen van de gemeente ook. En als ik ergens voor gevraagd word, zoals een pubquiz in de tent bij het Elfdorpspel, ga ik graag en heb ik een superleuke avond. Kennelijk heb ik in elk geval een duwtje nodig om die verzuiling te doorbreken.

Hoe gaat dat als we binnenkort door de GNL-fusie niet meer met 11, maar met 26 kernen zijn? Kan dat ooit één geheel worden, of neem je er genoegen mee dat deze plaatsen als los zand in je gemeente zijn verenigd? Hoe doorbreek je eigenlijk een verzuiling in dorpen? Kost dat alleen tijd? Het zal in elk geval veel energie kosten. Van de nieuwe gemeente en de inwoners. Ik sta alvast open voor een integratiecursus in onze nieuwe gemeente. En ga nadenken over een persoonlijk anti-verzuilingsbeleid.

Martine Eerelman