• Martine Eerelman-Hanselman

    A. Hanselman-Eerelman

Geheugen

Soms weet ik de naam van iemand al niet meer als ik net zijn hand heb geschud. Of ik kan urenlang niet op de plaatsnaam komen waar we drie jaar geleden op vakantie waren. Maar vraag me om mee te zingen met liedjes uit mijn pubertijd, van bijvoorbeeld Rick Astley, a-ha, Nick Kamen, Terence Trent D'Arby, Meatloaf of Prince (ik had een brede muzieksmaak): het komt er zonder na te denken uit.

Nou is de pubertijd wel een bijzondere tijd. Je maakt veel dingen voor het eerst mee en je maakt grote stappen in het leven. Van kind naar jongvolwassene. Je lijf en je brein veranderen in rap tempo. Daarom blijven kennelijk sommige onnozele dingen, zoals songteksten van ééndags-hitjes, ergens in mijn hersenen bewaard. En die kunnen zomaar naar boven komen, ondanks dat mijn pubertijd al best wat jaren geleden is (ik ben van 1973).

Ook andere dingen kunnen herinneringen oproepen waarvan ik me niet meer bewust was dat ze er nog waren. Het zien van cassettebandjes bijvoorbeeld. Dan bedenk ik me hoe ik klaar zat om mijn favoriete nummer of mix van de radio op te nemen. Het lint eerst even strak draaien met een potlood. Rec en play tegelijkertijd indrukken. Balen als de dj er doorheen ging praten. Ik ken ook nog steeds wat fragmenten en zinnen van tv-series die ik op een videoband had opgenomen. Die heb ik zo vaak gekeken dat ze in mijn geheugen gegrift staan. En als je iets nieuws wilde zien, ging je naar de videotheek om een film te huren. Die moest je helemaal terugspoelen, met zo'n ratelend geluid. Anders kreeg je een boete. Hoezo was vroeger alles beter? Ik vind Netflix echt heel gemakkelijk.

Toen mijn meiden van 6 en 9 aan het eind van de zomervakantie op zoek gingen naar leuke schoolspullen, plopte bij mij op hoe dat vroeger op de 'grote school' ging. Wat een rotwerk boekenkaften was. En dat het heel fijn was dat mijn ouders even meehielpen. Hoe belangrijk een schoolagenda was. Niet voor het huiswerk, maar om vol te plakken met foto's uit de Yes en de Hitkrant en vol te kladden met flauwe spreuken en gedichten. We gebruikten hem ook om tijdens de les berichten naar elkaar te schrijven; het was meer een communicatiemiddel dan een planner. Zeker omdat er nog lang geen mobieltjes waren.

Geuren kunnen ook heel goed langverborgen herinneringen ophalen. De zeldzame keren dat ik die zoete geur van pisang ambon of bessen ruik, ben ik meteen weer terug in mijn stamkroeg van toen (de Keizer in Gorcum). Dat fenomeen werkt ook met luchtjes zoals parfum, deo of zelfs de haarlak van vroeger. Ineens komen de herinneringen terug aan het gezamenlijk optutten voor het uitgaan.

Je brein heeft soms een eigen wil en kan je ineens bestoken met herinneringen uit vroeger tijden. Zeker in deze grijze regenachtige tijd, vind ik het best lekker om even in die warme nostalgische gedachten te duiken.

Martine Eerelman- Hanselman