• Arthur Eerelman-Hanselman

Hekel

Een vriend van mij zei eens dat het hem opviel dat ik een hekel aan bepaalde dingen heb, terwijl hij zelf aan helemaal niets een hekel heeft. Ik heb van mijzelf niet zo het idee dat ik veel dingen erg vervelend vind of dat ik veel klaag over de zaken waarvan ik gruwel, maar de opmerking zette mij toch aan het denken. Hij maakte die opmerking overigens toen ik vertelde dat ik een vreselijke afkeer heb van de haan in onze straat, omdat dat beest mij dagelijks om half zes wakker kukelt. Het zou verboden moeten worden!

Ik ben een tijdje gaan bijhouden waarop ik gedurende de dagen allemaal zit te mopperen. Het begon al 's ochtends vroeg in de auto. Mensen voor je die met 63 kilometer per uur invoegen op de snelweg, bumperklevers, mensen die onnodig eindeloos lang links blijven rijden, vrachtwagens die inhalen waar het niet is toegestaan, chauffeurs die slingerend over de baan gaan, omdat ze zitten te klooien met hun telefoon. Toegegeven, heb ik allemaal een hekel aan. Of dan van die autootjes waaruit knoertharde dreunmuziek komt? Mijn theorie is dat het geluid dat uit een auto komt omgekeerd evenredig is met het (sociale) IQ van de chauffeur.

Zou die vriend dan toch gelijk hebben? Nee joh, dat is allemaal gerelateerd aan autorijden. En autorijden vind ik enorm leuk en ontspannend. Het plezier dat ik daarbij beleef is vele malen groter dan deze storende factoren.

Maar ook buiten de auto vind ik dingen suf, bijvoorbeeld de veel gebezigde uitspraak: "Hoe leuk is dat?" Weet ik veel, vraag het me niet als het niet als vraag is bedoeld, vertel het gewoon zelf. "Awkward" en "oh my god", zijn al net zo vreselijk. Maar heb ik daar nu echt een hekel aan? Heb ik een hekel aan spruitjes of lust ik ze gewoon niet?

Misschien moet het gaan over meer essentiële dingen? Ik heb een grote afkeer van extreem-rechts, extreem-links, fundamentalisme, onrecht, discriminatie, zelfverrijking, corruptie. Als ik daarover nadenk is die haan of die mafketel in zijn auto nog niet zo erg storend. Ik heb er zwaar de pest in dat we in Nederland niet tot een fatsoenlijk kinderpardon kunnen en willen komen. Dat zijn voor mij fundamentele zaken om een hekel aan te hebben.

Zo nadenkend, kwam ik tot de conclusie dat ik weliswaar een aversie kan hebben van bepaald gedrag, uitspraken en meningen van anderen, maar ik heb absoluut niet snel een hekel aan mensen. Iedereen heeft zo zijn irritante trekjes. Zelfs ik, is mij wel eens verteld. Ik kan mij zo af en toe best idioot gedragen, maar ben – volgens mij – geen idioot.

Een andere conclusie is dat het best prettig is om na te denken over de dingen waaraan je een hekel hebt. Zodoende zet je dingen weer in perspectief, geef je betekenis aan woorden en gedachten en al met al is een beetje mopperen en brommen soms best lekker.

Arthur Eerelman-Hanselman