• Martine Eerelman-Hanselman

    A. Hanselman-Eerelman

Sorry, het regent

Het was laatst internationale vrouwendag. Ik vraag me wel eens af wat het daadwerkelijke nut daarvan is; binnen Nederland in elk geval. Maar het zette me wel aan het denken. Ik ging er bewuster door kijken. En dat is altijd leuk. Ik zit dagelijks in een behoorlijk vrouwrijke omgeving, met drie dames in ons gezin en ruim 75% vrouwelijke collega's. Dat zal mijn wereldbeeld best beïnvloeden. Mannen en vrouwen zitten anders in elkaar, ook op geestelijk niveau. Ze doen en denken anders. In grote lijnen natuurlijk. Ja, er zijn uitzonderingen. Mijn oudste dochter vindt het bijvoorbeeld heel irritant als ze in reclames en speelgoedwinkels naar de roze eenhoorn- en prinsessenafdeling wordt gestuurd. Niet alleen jongens zijn stoer en houden van voetbal. Gelukkig lijken niet alle vrouwen op elkaar, dat zou ook saai zijn. Maar feit is dat ik regelmatig typische trekjes opmerk van mede-dames die volgens mij helemaal niet nodig zijn. Zoals de neiging tot sorry zeggen voor dingen die je niet zelf in de hand hebt. Bijvoorbeeld omdat het slecht weer is of omdat er iets uitverkocht was. "Sorry, het regent vandaag." "Sorry, er was geen verse melk." Alsof je hoogstpersoonlijk iets aan die plensbui of aan het inkoopbeleid van de supermarkt kunt doen. Verder willen vrouwen vaak alles goed doen. Ook suffe dingen. Ik merk dat zelf bijvoorbeeld bij de opticien, tijdens mijn contactlenscontrole. Ik weet dat het de bedoeling is om daar mijn oogafwijking te bepalen, om mij met lenzen of een bril zo comfortabel mogelijk door het leven te laten gaan. Maar het voelt toch als falen als ik die kleinste letters helemaal onderaan niet kan lezen. Ik wil een compliment omdat ik het wel kan zien. Ondanks dat ik weet dat het nergens op slaat. Wat kan ik nou aan mijn kippigheid doen?

Ook valt het me op dat vrouwen zichzelf in overleggen regelmatig onderuit halen. Nog voordat iemand anders het kan doen. Ze beginnen een voorstel met "Het is misschien een gek idee, maar..." of "Waarschijnlijk hebben jullie er al lang aan gedacht, maar... " "Ik breng het misschien een beetje chaotisch, maar... " Niet doen! Dat is nergens voor nodig. Geen maren, zeg gewoon wat je bedoelt. Als het echt een gek idee is, hoor je dat vanzelf.

Waar komt dit alles vandaan? Is het bescheidenheid, al dan niet vals? De angst om niet serieus behandeld te worden, om niet aardig gevonden te worden of om fouten te maken? Kom dames, zet die girlpower in, niet alleen op de vrouwendag. Weg met die bescheidenheid. Een afsluitende tip: geef jezelf of een ander een schop onder tafel tegen de schenen als je een dergelijke zelf-afkrakende "misschien, maar" hoort. Dan leer je het wel af.

Martine Eerelman – Hanselman