• Arthur Hanselman-Eerelman

Strijd met de tijd

Strijd met de tijd

Ik ben altijd met de tijd bezig. Treintijden, werktijden, schooltijden, etenstijd, bedtijd van de meiden, voetbaltrainingstijden, zelf op tijd naar bed. De klok is dwingend en tikt maar door en de dagen zijn mij veel te kort. Ik heb jaren terug al eens bedacht dat het mooi zou zijn als er je per dag één uur extra bij zou kunnen krijgen. Om iets voor jezelf te doen. Dat lukt me helaas niet door minder te slapen. Hoewel ik het soms zonde van mijn tijd vind, ben ik nogal aan mijn slaap gehecht. Ik hou van mijn bed. Vooral met het koude weer en zo'n lekker dik dekbed dat je als het ware omarmt. Ik kan ook heel goed uit- en bijslapen. Als ik niet genoeg slaap, word ik geen leuker mens, weten ik en de mensen in mijn directe omgeving. Dus daar is bij mij geen tijdswinst te behalen. Maar hoe kom je dan aan dat extra uurtje? En wanneer zet je dat in en waarvoor?
Mij lijkt het mooist om een optioneel extra uur rond elf uur 's avonds in te lassen. Dit is wel de avondmensenvariant. Iemand anders mag de ochtendmensversie uitwerken. Mijn zus misschien. Dat extra uur zou er moeten bestaan voor iedereen die dat wil. Gratis en voor niets. Zodat je allemaal actieve mensen bij elkaar krijgt die meer tijd willen. Je mag ook alleen maar leuke dingen doen in dat droomuur. Die hobby waar je nooit aan toe komt, dat boek lezen wat al weken onaangeroerd op je nachtkastje ligt, een schilderij maken, een verhaal schrijven, lekker koken, sporten (alleen als je dat leuk vindt, niet omdat het moet), een instrument leren bespelen, spellen spelen of gewoon met z'n allen wat kletsen en drinken. Je mag geen werk afmaken, stofzuigen of de was opvouwen.

De volgende vraag is waar je dan bent. Gewoon thuis? Of teletransporteer je met z'n allen naar één prettige plek, zodat je elkaar ook kunt tegenkomen. Een leuke stad waar de winkels en musea gewoon open zijn, of naar een kroeg of een park, waar het altijd mooi weer is en zelfs om 11 uur 's avonds het licht schijnt. Als het uur voorbij is, ben je weer terug op de gewone plek en is het nog steeds 11 uur 's avonds. Maar heb je intussen toch leuke dingen gedaan en aardige mensen ontmoet. Een soort parallel universum.

Ik zie dat er nog wel wat praktische gaten in mijn theorie zitten. Hoe laat je weten dat je mee wilt liften op dat extra uur? En wat als je het na een half uur al zat bent? Komt iedereen in de hele wereld naar dezelfde plek? Hoe zit het dan met tijdsverschil? Kun je ook reizen in dat uur? En het belangrijkste: hoe kom ik aan dat extra uur, wie maakt dat voor me? Is er een soort Einstein die dit idee verder voor mij wil uitwerken, want het lijkt mij ideaal, dat extra uur per dag.

Martine Eerelman-Hanselman