• Arthur Eerelman-Hanselman

Voetbal

Naar aanleiding van een eerdere column van mij, 'Ode aan Geldermalsen', kreeg ik van een collega-voetbaltrainer een compliment. Hij onderschreef mijn verhaal, maar kwam – met een knipoog – ook tot een verwijt. Een belangrijke factor in mijn leven en iets dat Geldermalsen nog mooier maakt dan dat het al is, had ik niet vermeld: voetbalclub GVV Geldermalsen!

Hij had een goed punt, want voetbal is voor mij ontzettend belangrijk. Tot mijn achttiende was dat vooral veel zelf voetballen; tussen poorten van flats, op trapveldjes en op school! Buiten en in de zaal, als er maar tegen een bal kon worden getrapt. Op een schoolstraatvoetbaltoernooi verloren we de finalewedstrijd en ging de andere school Europees verder, wij net niet.

Voetbal kijken op tv deed ik niet en ik had geen favoriete voetbalclub. Dit alles tot grote tevredenheid van de vriendin die ik toen kreeg (thans mijn vrouw), want die geeft helemaal niets om voetbal. Maar toevallig, kort daarna ging ik eens mee met collega's naar een wedstrijd van Excelsior en niet veel later naar Sparta. Ik was verkocht! Voetbal kijken bleek geweldig. Ik heb inmiddels mijn twintigste seizoenkaart voor Sparta in huis. Voor vrijwel niets laat ik een wedstrijd schieten. Sparta is pure liefde.

Was het daar maar bij gebleven, hoor ik mijn vrouw denken. Maar sinds 2016 is daar een tweede voetballiefde bij gekomen: GVV Geldermalsen. Voor de zomer ging dochter Alida, toen zeven jaar oud, een paar keer op proef. Naar mijn idee niet of nauwelijks geïndoctrineerd door haar vader. Ook zij was verkocht. Ik lekker aan de kant, zij lekker voetballen. Algauw werd ik gevraagd de trainer bij te staan en een paar weken later besloot hij plotseling te stoppen en stond ik alleen voor de groep. Ik heb de mensen van de club nog verteld dat ik géén verstand van voetbal heb; bij Sparta heb ik vooral gezien hoe het níet moet. Maar schijnbaar had men fiducie in mij of was er echt helemaal niemand anders beschikbaar. Hoe het ook zij, ik las wat boeken, kreeg tips, informatie en cursussen van GVV en leerde van vrienden die voor mij hetzelfde pad hadden bewandeld.

Vanaf toen moest niet alleen (bijna) alles wijken voor Sparta, maar ook voor GVV. Twee keer per week trainen, wedstrijden op zaterdag, het gaat maar door. Lekker in de wei met enthousiaste kinderen. Nou ja, meestal dan, soms is het ook wel pittig. Zoals ik vooraf was gewaarschuwd: je bent niet alleen bezig met voetbal, er komt meer bij kijken. Een enkele keer zou je de kinderen achter het behang willen plakken en héél soms een ouder ook, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik het enorm naar mijn zin heb. GVV is een prachtige club, die midden in de maatschappij staat. Ik heb een heerlijk team, met geweldig leuke kinderen en een leuke groep ouders.

Ik zou zeggen: Kom erbij! Kom ook lekker voetballen. Zelf of met je kinderen. Kom kijken, aanmoedigen, meedoen in welke rol dan ook. GVV is het waard en Geldermalsen ook.

Nu gauw de tv aan; de oranje leeuwinnen spelen dadelijk. Ook zo mooi!

Arthur Eerelman-Hanselman