• Eerder dit jaar vond een open dag plaats bij manege HartenHoeve en BSO HartenTroef

    Manege HartenHoeve

'Ik heb bewust voor de Harten Hoeve gekozen'

GELDERMALSEN Zorgboerderij de Harten Hoeve stond afgelopen weken in het middelpunt van een flinke storm. Over het inspectierapport met een flink aantal kritiekpunten. En over het raadslidmaatschap van Hein van Harten. Maar wat kan je als cliënt overkomen in zo'n storm? En wat zijn de alternatieven?

door Wim Timmermans

Gemeenten en instanties rollen over elkaar heen. Op Facebook heeft iedereen een mening. Maar... hoe gaat het ondertussen met de cliënten? Voor hen en hun familie zijn het onrustige en vooral onzekere tijden. De onderbelichte kant van het verhaal.

MIREILLE „Ik heb voor mijn kind een beschikking tot begin juni. Ik heb, als altijd, begin april gesproken met mijn contactpersoon bij de gemeente. Hulpvraag en aanvraag blijven. Ik heb gewoon weer de aanvraag twee maanden voor het verlopen van de termijn opgestuurd naar de gemeente. Normaal is alles dan binnen een paar weken in orde, maar nu hoor ik niks. Op telefoontjes wordt niet gereageerd." Mireille, een moeder van een meisje met autisme, dat regelmatig op de Harten Hoeve verblijft en logeert, klinkt strijdbaar. Maar ze heeft nog maar een week.

„Ik heb heel lang naar een passend opvang voor haar gezocht en vervolgens bewust voor de Harten Hoeve gekozen. Voor een warme benadering waarin mijn kind centraal staat en niet formulieren, die uiteindelijk alleen maar bedoeld zijn om in te dekken. Op de Harten Hoeve staat mijn kind centraal in plaats van de 'planbespreking over de doelen voor het kind'. Bij een grote organisatie zijn er elke keer andere begeleiders. Dat werkt niet voor haar."

Maar mijn grootste zorg is 'wat nu?' Ik heb nog een week. Misschien moet mijn dochter overgeplaatst worden naar een andere omgeving. Dat is niet goed voor haar. En dan komt ze ook nog in zo'n onpersoonlijke grote zorgorganisatie terecht. Dat is echt niet in haar belang. Er is niets passends in de omgeving. Ze wordt gewoon zwaar de dupe."

ANNEMIEKE Annemieke heeft een bijna-volwassen dochter die op de Harten Hoeve woont. „Ze woont er nu een jaar of drie. Sinds ze daar woont, hebben we eindelijk weer een beetje contact met haar. Ze vindt daar rust. Maar nu gaat het weer mis. Ze moet van de instanties eigenlijk per direct weg. Dat kan helemaal niet."

Op de vraag hoe haar dochter er onder is, valt Annemieke in eerste instantie stil. Dan volgt het verhaal. „Ze is hoogbegaafd. Op een gegeven moment was de thuissituatie onhoudbaar. Toen heb ik veel verschillende woonvormen bezocht en de Harten Hoeve was de eerste plek waarvandaan ik bijna gillend van blijdschap terug naar huis reed.

Eindelijk had ik een plek gevonden die warm, menselijk passend aanvoelde voor onze dochter. Een plek, waar ik haar met een gerust hart kon laten zijn. Op de Harten Hoeve zijn alle lagen van de bevolking aanwezig. Alle leeftijden. Mensen met en mensen zonder beperking. Het is een afspiegeling van de maatschappij.

Ze is bijna volwassen, we hebben eerst gepleit voor verlengde jeugdzorg. Daar was bij de gemeente geen opening voor. Het wordt dus begeleid wonen. Op de Harten Hoeve en nergens anders. Andere opties zijn voor haar onbespreekbaar. Want de Harten Hoeve is veilig en de angst voor het onvoorspelbare te groot. Er is stabiliteit nodig; veiligheid, rust en structuur. En dat biedt de Harten Hoeve haar. En nu... dit weekend moet ze, zoals dat heet, 'ontruimen'. Ze moet weg. Waarheen? Ze is er nog, maar ik weet niet hoe het met haar gaat."

TWEE VOORBEELDEN Dit zijn twee korte weergaves van gesprekken met vastbesloten, maar ook bijna wanhopige ouders. Hun kinderen dreigen te worden vermalen tussen de instanties.

Na de inspectierapporten wijzen gemeenten geen cliënten meer door naar de Harten Hoeve. De kinderen moeten formeel op zeer korte termijn weg bij de Harten Hoeve. Maar juist zij hebben belang bij de stabiliteit, continuïteit en rust. Deze kinderen dreigen per direct de dupe te worden. Het legt een grote verantwoordelijkheid bij 'de instanties'. In weerwil van de inspectierapporten lijken de kinderen belang te hebben bij continuering van hun verblijf op de Harten Hoeve.

Op zich is de situatie rond de Harten Hoeve niet uniek. Het komt vaker voor wanneer zorgboerderijen flink groeien. Dan is ' professionalisering' geboden. Dat betekent meer 'deskundigen', meer formulieren en minder persoonlijke aandacht. En daarmee gaat dan juist weer het unieke van de veel persoonlijker aandacht van de zorgboer verloren. Hein van Harten zegt nu druk bezig te zijn om aan de eisen van de inspectie te voldoen. Maar het is te hopen dat de instanties zich realiseren dat er een belangrijke behoefte, of zo u wilt 'markt', is voor zorgboerderijen waar „het kind, de cliënt, centraal staat en niet de formulieren" om Mireille te citeren.

[(De namen van de ouders in dit artikel zijn gefingeerd. De ouders en kinderen zijn bij de redactie bekend)